ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಉಪಾಯ

Life Development Oct 30, 2021

ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಯ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಕಾರದ ಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ಕೂಡ ಶ್ರಮ, ದ್ರವ್ಯ ಹಾಗೂ ಕಾಲವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ, ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಶ್ರಮವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಹಣ, ಉಪಕರಣ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಖರ್ಚು ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದರೂ ಸಹ, ಆ ಕಾರ್ಯವು ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ನಾವು ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಖಚಿತತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ99.9% ಜನರು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಸಾಂಸಾರಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲಲ್ಲಿ ವ್ಯಸ್ತರಾಗಿದ್ದು ಅಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಭಾವದಿದಂದಲೇ ಮೃತ್ಯುವಿನೆಡೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಅಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಭಾವವೇ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಹಾಗೂ ಪುನರ್ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಈದನ್ನೇ ಸಂಸಾರ ಚಕ್ರ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಮನುಷ್ಯನು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಮನುಷ್ಯನ ಬಹುತೇಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.  ಸದಾಕಾಲ ಅಪೂರ್ಣತೆಯ ಭಾವದಲ್ಲಿರುವ ಮನುಷ್ಯನು  ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣತೆಯು ಉಂಟಾಗಬಹುದು ಆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ಆಗಬಹುದು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣತೆಯ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಅನುಭವ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತಾದ ಕೂಡಲೇ, ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಯ ಕಡೆಗೆ ಉದ್ಯುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಹಾಗೂ ಈ ಕರ್ಮಚಕ್ರವು ತಿರುಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ಪೂರ್ಣತ್ವದ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲ್ಪಡುವ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಎಂಬುದು ಇರುತ್ತದೆ. ಆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನುಪುಣ್ಯ-ಪಾಪ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪುಣ್ಯ ಹಾಗೂ ಪಾಪ ಎಂಬ ಎರಡು ಪ್ರಕಾರದ ಫಲದ  ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮರುಜನ್ಮ ಅಂದರೆ ದೇಹ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಈ ದೇಹದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ದುಃಖದ ಅನುಭವವು ಆಗುತ್ತದೆ. ಈ ಜನ್ಮಚಕ್ರ ಮತ್ತು ದುಃಖದ ಆಧಾರವಾದ ದೇಹಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ವಿಚಾರವು ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಮಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ವೇದಮಾತೆಯು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ..

ಬ್ರಹ್ಮವಿದಾಪ್ನೋತಿಪರಂ
ತದೇಷಾಭ್ಯುಕ್ತಾ
ಸತ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಮನಂತಂ ಬ್ರಹ್ಮ
ಯೋ ವೇದ ನಿಹಿತಂ ಗುಹಾಯಾಂ ಪರಮೇ ವ್ಯೋಮನ್‌
ಸೋಶ್ನುತೆ ಸರ್ವಾನ್‌ ಕಾಮಾನ್‌ ಸಹ
ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ವಿಪಶ್ಚಿತೇತಿ

ಈ ಶೃತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ನಮಗೆ ಲೌಕಿಕ ಸುಖ-ಭೋಗಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಆ ಎಲ್ಲ  ಸುಖ-ಭೋಗಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಬಲ್ಲವನಿಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತವೆ. 'ಕೆಲವು' ಭೋಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದು, ಆದರೆ 'ಎಲ್ಲ' ಪ್ರಕಾರದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ-ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ಎರಡನೆಯ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಪಡೆದ ಭೋಗಗಳು ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದನ್ನು ಒದಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಯು ಆ ಎಲ್ಲ ಭೋಗಗಳ ಆನಂದವನ್ನು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಅದೇ ಜ್ಞಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಸಮಸ್ತ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಅನುಭವಿಸಲು ಶೃತಿಯು ಅಂದರೆ ವೇದವು ತೋರಿಸುವ ಮಾರ್ಗವೇನೆಂದರೆ ಪರಮ ಆನಂದದ ನಿಧಿಯಾದ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಪರಮಾತ್ಮನು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದಾನೆ ಹಾಗೂ ಆ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದದ ಪ್ರತಿಫಲನವೇ ಭೋಗಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರು ಈ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಕಠಿಣವೆಂದ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅದು ವಾಸ್ತವವಲ್ಲ. ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನ ಪಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಕ್ರಿಯೆಯಂತೆ ಹಣ, ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಸಮಯದ ಅಗತ್ಯವು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಲೋಕದಲ್ಲಿನ ವಸ್ತುಗಳು ಅಥವಾ ಭೋಗಗಳು ನಮ್ಮಿಂದ ಬೇರೆಯಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳಾಗಿವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಮಯ, ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಹಣದ ಅಗತ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದವು ನಮ್ಮದೇ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಶ್ರಮ, ಸಮಯ ಹಾಗೂ ಧನದ ಅಗತ್ಯವು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿರುವ ಕನ್ನಡಕವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಧರಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಕೆಲ ಕ್ಷಣಗಳ ಸಮಯ ಹಾಗೂ ದೇಹದ ಶಕ್ತಿಯ ವ್ಯಯ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಈಗಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಮೇಲೆ ಧರಿಸಿರುವ ಕನ್ನಡಕದ ಮೂಲಕ ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ವ್ಯಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಾಗಾಗಿ ಈಗಾಗಲೇ ನಮ್ಮದೇ ಮೂಲಸ್ವರೂಪವಾಗಿರುವ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಪರಮಾತ್ಮವನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾದ, ಯಾವುದೇ ಖರ್ಚಿಲ್ಲದ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಸುಖಗಳಿಗೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಉಪಾಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಉಪಾಯದಿಂದ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಸುಖ-ಭೋಗಗಳೂ ಒಮ್ಮಲೇ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತವೆ.

Tags

Priyavrat Ghosh

Trained in Journalism, Indology, Film Making, photography and Linguistics.